Alinea 263 Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2007

8.1.4. De wetsgeschiedenis die artikel 46 Sr het licht heeft doen zien getuigt van een subjectieve benadering van het vraagstuk van de ondeugdelijke voorbereiding. Dat acht ik wel begrijpelijk. De strafbare voorbereidingshandeling ligt verder van het voltooid misdrijf af dan de strafbare poging. De objectieve gang van zaken die tot een voltooid misdrijf moet leiden is bij de voorbereiding langer en onzekerder dan bij de strafbare poging. Als de omschrijving van de objectieve kenmerken van de strafbare poging al aan een zekere onbestemdheid moet lijden vanwege de afstand tot het voltooide misdrijf(38) dan geldt zulks nog sterker voor de strafbare voorbereiding.(39) Daarom heeft de wetgever gemeend in art. 46 Sr een sterk accent te moeten leggen bij de subjectieve component, zij het dat deze zich moet hebben veruiterlijkt. Als het vaste voornemen van verdachte zich heeft veruiterlijkt, naar buiten is getreden, is al snel aan de wettelijke eisen voldaan. Immers, ook als het opzet van de dader was gericht op het begaan van een misdrijf dat feitelijk niet "haalbaar" was, waaronder mij ook de situatie te begrijpen lijkt dat de middelen, die in de voorstelling van verdachte dienstbaar zouden moeten zijn aan het begaan van het misdrijf, in werkelijkheid daarvoor ongeschikt blijken, zou aan de voorwaarden van artikel 46 Sr kunnen zijn voldaan. Dit brengt mij bij de vraag of inderdaad het leerstuk der ondeugdelijkheid één op één van de strafbare poging is toe te passen op de strafbare voorbereiding.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cebaa654df0d6c446e0fa1f0ba9c3fc03b0ae769dd1e680ccb46928918e0a0ae | shasum -a 256