Alinea 265 Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2007

Wel zijn poging en voorbereiding in zoverre volgens mij op elkaar betrokken dat van een zekere aansluiting sprake moet zijn.(40) Zij liggen in elkaars verlengde in de richting van hetzelfde misdrijf.(41) Zij zijn de stations langs de lijn die de verdachte naar het voltooid misdrijf zal brengen. Zo een aansluiting vergt dat de criteria waaraan moet worden getoetst of er sprake is van een strafbare voorbereiding, in de kern genomen in de pas moeten lopen met de maatstaven die gelden voor de strafbare poging, zij het dat, zoals gezegd, in het eerste geval het accent subjectiever kan worden gelegd dan in het andere. Als voor de strafbare poging de indruk die de gedraging van verdachte maakt op de redelijke rechtsgenoot belangrijk is lijkt het mij niet gewenst voor de strafbare voorbereiding uitsluitend beslissend te laten zijn welk gevaar naar het oordeel van de achteraf onderzoekende wetenschapper het handelen van verdachte in zich bergde. Een deugdelijke poging, met bepaalde middelen ondernomen, zal nooit ondeugdelijk voorbereid kunnen worden met dezelfde componenten. Of andersom hetzelfde geldt - dat een ondeugdelijke poging niet kan worden voorafgegaan door een deugdelijke voorbereiding - lijkt mij niet helemaal zo zeker. De subjectieve component boet immers aan belang in bij het verlaten van het terrein van de voorbereiding en het betreden door de dader van het gebied der poging. Wat kan overblijven is een objectieve component die in de voorbereidingsfase is opgekrikt door de sterke intentie van de dader, maar die nog geen begin van uitvoering behoeft op te leveren, omdat hij, verlaten door de subjectieve component, (alsnog) als absoluut ondeugdelijk moet worden gekwalificeerd. Maar ik vermoed dat deze mogelijkheid waar een deugdelijke voorbereiding wordt opgevolgd door een ondeugdelijke poging maar binnen zeer kleine marges mogelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cebaa654df0d6c446e0fa1f0ba9c3fc03b0ae769dd1e680ccb46928918e0a0ae | shasum -a 256