Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 24 april 2007

11. De vraag is of dit betekent dat het Hof de gevorderde wijziging ten onrechte heeft toegelaten. Duidelijk is dat de wijziging in zoverre niet overbodig was, dat het voor een veroordeling wegens de misdrijfvariant noodzakelijk is dat het opzettelijke van het handelen ten laste wordt gelegd. Juist vanwege de gevolgen in de aard van het delict en het bedreigde strafmaximum en vanwege de omstandigheid dat het verschil tussen de delictsomschrijvingen beperkt is tot het al dan niet opzettelijk handelen in strijd met de bepaling, is expliciete vermelding van het opzet noodzakelijk indien met de tenlastelegging het misdrijf beoogd wordt. De onduidelijkheid zou anders te groot zijn. Ik meen dat die opvatting ook ten grondslag ligt aan HR 30 januari 1990, NJ 1990, 420, welke zaak betrekking had op de Opiumwet. In dat arrest overwoog de Hoge Raad, het vonnis van de rechtbank die tot zeven maanden gevangenisstraf had veroordeeld wegens opzettelijke overtredingen van de Opiumwet vernietigend, dat de tenlastelegging, nu daarin het woord "opzettelijk"of een soortgelijke term niet voorkwam, gelet op het bepaalde in art. 10 Opiumwet slechts in die zin kon worden verstaan dat daarin uitsluitend als overtreding strafbaar gestelde gedragingen waren ten laste gelegd. Een min of meer vergelijkbare opvatting is te vinden in HR 30 januari 1990, NJ 1990, 420 en HR 19 januari 1999, NJ 1999, 292. Dat zou betekenen dat in de inleidende dagvaarding de overtreding ten laste is gelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b397cd4b7b4d18424eb6b7b61e320d077e15d079332b32742f5752499b63b663 | shasum -a 256