Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 13 april 2007

[Verweerders] hebben de vordering bestreden. Zij hebben betoogd dat afgifte van het legaat zoals door [eiseres] gevorderd ertoe leidt dat de nalatenschap geen verhaal biedt voor de - bij het overlijden van de erflater opeisbaar geworden - vorderingen die zij uit hoofde van het testament van hun overleden moeder op hun vader, de erflater, hadden, waartegen de beginselen van erfrecht zich - aldus [verweerders] - verzetten. Subsidiair hebben zij zich beroepen op rechtsverwerking. Meer subsidiair hebben zij betoogd dat [eiseres] dient in te brengen de vrije verkoopwaarde van de woning per datum van de daadwerkelijke afgifte van het legaat en niet de waarde per datum van het overlijden van de erflater. Mocht uitgegaan worden van de waarde per sterfdatum, dan kan - aldus de erven - niet, zoals [eiseres] doet, worden uitgegaan van het taxatierapport voor de successierechtaangifte waarin wordt uitgegaan van een waarde van f 195.000,-. De erven hebben in dat verband een - in opdracht van notaris [de notaris] - uitgevoerde taxatie in het geding gebracht, waaruit blijkt dat de waarde ten tijde van het overlijden van erflater f 220.000,- bedroeg. Zij hebben ten slotte nog betoogd dat de met hypotheek verzekerde schuld uit geldlening ad f 40.000,- - anders dan [eiseres] tot aan haar wijzing van eis heeft betoogd - voor de helft voor rekening van [eiseres] dient te blijven. In voorwaardelijke reconventie hebben zij gevorderd, primair, een verklaring voor recht dat zij gerechtigd zijn alvorens aan de bepalingen van het testament uitvoering te geven, hun vorderingen op de nalatenschap te verhalen door verkoop van de woning en dat [eiseres] is gehouden daaraan haar medewerking te verlenen en subsidiair dat [eiseres] wordt veroordeeld om binnen twee maanden na betekening van het vonnis de vorderingen van [verweerders] te voldoen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd7aadca4aadbcc7004899d37e19fb175338575672a5992c564f0b3867f3ddaa | shasum -a 256