Alinea 54 Parket bij de Hoge Raad 13 april 2007

4. De rechtbank te Alkmaar heeft op 19 februari 2003 vonnis gewezen waarin de subsidiaire vordering van [eiseres] is toegewezen en haar overige vorderingen alsmede de vorderingen in reconventie zijn afgewezen. De rechtbank heeft daartoe vooropgesteld dat het primaire verweer van [verweerders] dat zij slechts gehouden zijn aan de uitvoering van het testament mee te werken indien hun vorderingen op de erflater zijn voldaan, faalt nu zij de nalatenschap zuiver hebben aanvaard zodat zij met hun gehele vermogen aansprakelijk zijn en geen sprake kan zijn van vermindering van de legaten op grond van art. 1019 lid 4 (oud) BW; in dat verband heeft de rechtbank voorts overwogen dat [eiseres] terecht heeft gesteld dat zij, nu zij met haar gewijzigde eis afstand doet van het vruchtgebruiklegaat, gezien de verplichting tot inbreng aan de nalatenschap de waarde van het gelegateerde goed vergoedt. De rechtbank heeft voorts het beroep op rechtsverwerking verworpen. Omtrent het meer subsidiaire verweer heeft de rechtbank overwogen dat [eiseres] terecht heeft gesteld dat naar geldend recht het legaat alsmede het legaat tegen inbreng wordt verkregen met het overlijden en dat daarom de in te brengen waarde is de waarde per datum overlijden, tenzij er bijzondere omstandigheden zijn die rechtvaardigen dat een ander tijdstip dan het tijdstip van overlijden hiervoor in aanmerking moet worden genomen doch dat dergelijke bijzondere omstandigheden onvoldoende zijn gesteld of gebleken. Voorts heeft zij geoordeeld dat deze waarde per datum overlijden - in afwijking van het primaire doch in overeenstemming met de subsidiaire vordering van [eiseres] - op f 220.000,- moet worden vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd7aadca4aadbcc7004899d37e19fb175338575672a5992c564f0b3867f3ddaa | shasum -a 256