Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 27 april 2007

2.17. Aan de motivering van beslissingen die uitsluitend betrekking hebben op het vaststellen en wegen van de door partijen met het oog op hun draagkracht en behoefte aangevoerde omstandigheden kunnen geen hoge eisen worden gesteld (hetgeen onverlet laat dat wel aan de algemene wettelijke motiveringseis moet worden voldaan). In eerste aanleg heeft de man enkel gesteld dat "de vrouw in staat moet zijn om afdoende eigen inkomsten te verwerven"(14). In de feitelijke instanties heeft de vrouw gewezen op de poging die zij heeft gedaan om zich inkomsten te verwerven uit de exploitatie van de schoonheidssalon. De man heeft herhaald dat de vrouw in staat moet zijn in haar eigen levensonderhoud te voorzien. Hij heeft dit standpunt toegelicht met het argument dat de vrouw ondernemer is en zélf ervoor heeft gekozen een schoonheidssalon te starten(15). Bij de mondelinge behandeling in hoger beroep heeft het hof hierover inlichtingen ingewonnen en van de vrouw te horen gekregen dat het faillissement van haar bedrijf is aangevraagd en dat de exploitatie zal worden gestaakt. Over de mogelijkheden voor de vrouw om in de toekomst, na het staken van de exploitatie van de schoonheidssalon, inkomsten uit arbeid te verwerven (hetzij als ondernemer in een ander bedrijf, hetzij in loondienst bij een derde) hebben partijen zich niet meer uitgesproken; kennelijk was het voornemen tot staken van de schoonheidssalon zodanig recent dat dit nu nog niet aan de orde was. Bij deze stand van zaken kon het hof volstaan met de overweging dat de man zijn stelling dat de vrouw vanaf het moment dat zij de echtelijke woning heeft verlaten in haar eigen levensonderhoud kon voorzien, niet aannemelijk heeft gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f3cb46e274af44592f903c74304a9d440bb4f02d3ae4710bf53339a453aac76b | shasum -a 256