Alinea 62 Parket bij de Hoge Raad 5 juni 2007

5 HR 2 september 1997, nr. 105.806; HR 8 mei 2001, NJ 2001, 480 (Bacchus); HR 17 september 2002, LJN AE6118; HR 14 oktober 2003, LJN AJ1396; In HR 26 oktober 2004, LJN AR2187 had de verdachte het initiatief genomen tot een ontmoeting met het slachtoffer met wie hij in onmin leefde. Hij wist dat de medeverdachte die meeging een pistool bij zich had en die ook weleens eerder had gebruikt. Toen verdachte aangekomen op de ontmoetingsplek op het slachtoffer afliep en het slachtoffer een vuurwapen ter hand nam is verdachte weggerend en heeft de medeverdachte het slachtoffer neergeschoten. De Hoge Raad oordeelde dat uit de bewijsmiddelen het medeplegen niet kon worden afgeleid. Het betrof hier echter een situatie waarin kennelijk een ernstige dreiging uitging van het slachtoffer. De Hoge Raad betrok bij zijn oordeel bovendien de omstandigheid dat de verdachte geen uitvoeringshandeling had verricht en zich moeilijk had kunnen distantieren van het door de medeverdachte uitgeoefende geweld. Voorts had het hof in zijn overweging meegenomen dat verdachte een schoppende beweging had gemaakt naar of tegen het slachtoffer toen deze op de grond lag, terwijl de Hoge Raad overweegt dat uit de desbetreffende verklaring volgt dat die schop bedoeld was om het wapen uit de hand van het slachtoffer te schoppen. Gelet op de overwegingen van de Hoge Raad meent annotator Mevis dat wanneer het hof zijn oordeel anders had gemotiveerd het medeplegen door de Hoge Raad misschien in stand was gelaten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5dbdbe691ce33f4c75eae363f38c0ebcd4c4a3e118efb621456e8be01fa55d2a | shasum -a 256