Alinea 47 Parket bij de Hoge Raad 29 juni 2007

2.9 Aan [eiser] kan worden toegegeven dat de Gemeente zich aanvankelijk (in de eerste aanleg van de eerste verzetprocedure) op het standpunt heeft gesteld dat de brief van 3 juni 2002 schorsende werking had als gevolg waarvan de last onder dwangsom van 30 januari 2002 eerst op 19 augustus 2002 van kracht is geworden(15). In de (eerste aanleg van de) tweede verzetprocedure stelde de Gemeente zich echter op het standpunt dat op 2 mei 2002, 2 juni 2002, (en als gevolg van een opschortende werking van die brief op) 15 september 2002, 15 oktober 2002 en 15 november 2002 van rechtswege bedragen zijn verbeurd(16). In het hoger beroep in zaak 2005/212 heeft de Gemeente vervolgens mede betoogd dat - indien niet van de schorsende of opschortende werking van de brief van 3 juni 2002 wordt uitgegaan ("indien en voorzover geabstraheerd wordt van het besluit d.d. 3 juni 2002") - de vijf bedragen zijn verbeurd op 2 mei, 2 juni, 2 juli, 2 augustus en 2 september 2002 en dat de verjaring van de bevoegdheid tot invordering van elk van deze bedragen steeds naar behoren is gestuit door de met die respectieve bedragen verband houdende brieven, facturen en aanmaningen, alsmede (wat de laatste vier van die bedragen betreft) door het dwangbevel van 26 mei 2003, dat op 13 juni 2003 aan [eiser] is betekend(17). In zoverre is het in het subonderdeel onder (a) gestelde niet volledig.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/befd75aca2197b372d90b951a4b4d543dbcd5aff3840f12fc64d54d1a415b2ed | shasum -a 256