Alinea 62 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2007

22. Naar mijn oordeel namelijk is het impliciete oordeel van de Rechtbank dat de desbetreffende voorwerpen uitsluitend in beslag waren genomen in het kader van de tegen [betrokkene 1] ingestelde vervolging, zonder nadere motivering, die ontbreekt, onbegrijpelijk. Ik wijs er daarbij in de eerste plaats op dat ook tegen de medeverdachten [betrokkene 2], [betrokkene 4] en [betrokkene 3] een vervolging lijkt te zijn ingesteld en dat de mogelijkheid dat de bedoelde voorwerpen - waaronder drie mappen met administratieve bescheiden - ook in het kader van de tegen hen ingestelde vervolgingen in beslag waren genomen, zo voor de hand ligt dat van een Rechtbank die overweegt het klaagschrift niet-ontvankelijk te verklaren wegens termijnoverschrijding, verwacht mag worden dat zij zich ervan vergewist dat die mogelijkheid zich niet voordoet.(13) Ik wijs er daarbij in de tweede plaats op dat de stukken van het geding het ernstig vermoeden wekken dat [betrokkene 1] - naast de feiten waarvoor hij werd vervolgd - tevens werd verdacht van strafbare voorbereidingshandelingen (art. 10a Opiumwet), van deelneming aan een criminele organisatie (art. 140 Sr) en van opzetheling met betrekking tot de sieraden en dat terzake van die verdenkingen een opsporingsonderzoek had gelopen en dat de bedoelde voorwerpen ook in het kader van dat opsporingsonderzoek waren inbeslaggenomen. Derhalve mocht van de Rechtbank worden verwacht dat zij ervan blijk gaf naar deze mogelijkheid een onderzoek te hebben ingesteld. Ik wijs er in de derde plaats op dat de mogelijkheid dat klaagster zelf van opzetheling werd verdacht - en tegen haar een opsporingsonderzoek liep of had gelopen in het kader waarvan het beslaggoed een rol speelde - van de Rechtbank, zeker nu de raadsman in raadkamer op die mogelijkheid had gewezen, mocht worden gevergd dat zij zich daarover uitliet.(14)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/88755c2f4edff94fe82eeab31124d2a2f53a54876db1800beacf4e234a080d2e | shasum -a 256