Alinea 83 Parket bij de Hoge Raad 29 juni 2007

39) In de alinea's 11 - 35 hiervóór heb ik verdedigd dat de marges voor het aannemen van misbruik van procesrecht als het alléén gaat om het onverantwoord geldend maken van vorderingen of verweren in een procedure, bijzonder smal (moeten) zijn. Onware stellingen betrekken valt binnen die marge als de desbetreffende partij ernstig valt te verwijten dat die het zo ver heeft laten komen; en ook het verdedigen van een juridisch (of gemengd feitelijk-juridisch) standpunt waarvan uitgesloten is dat dat opgeld zou kunnen doen(39), wordt daardoor "gedekt". Het betrekken van stellingen of verdedigen van standpunten die zeer waarschijnlijk niet juist bevonden zullen worden, maar waarvan dat niet op de voorhand als uitgesloten mag worden aangemerkt, zal echter "in beginsel" moeten worden toegelaten. "In beginsel", want ook hier zullen de specifieke omstandigheden meebrengen dat de grens in het ene geval iets scherper getrokken moet worden dan in het andere (zoals het zojuist in voetnoot 39 gegeven voorbeeld van de holocaust-ontkenning tot op zekere hoogte illustreert)(40). De marge is echter altijd aanmerkelijk smaller dan die die besloten ligt in de formule "er redelijkerwijs van mogen uitgaan ..etc." uit rov. 3.5 van het eindarrest. Voor wie een in hoge mate kwestieus standpunt aandraagt en verdedigt zal meestal niet gelden, dat die er redelijkerwijs van mag uitgaan dat hij de rechter van de juistheid daarvan zal kunnen overtuigen. Toch is zulk aandragen/verdedigen maar bij hoge uitzondering ontoelaatbaar - de uitzondering die misschien niet geheel zuiver maar wel "pakkend" wordt aangegeven met de formule "van iedere grond ontbloot".

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/69434e235788289adb37339b5432dfdbac356def960cd7719248c4d0c9f5d357 | shasum -a 256