Alinea 57 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2007

2.16. Voor zover de klacht ertoe strekt dat onbegrijpelijk is waarom het hof, zonder op deze stellingen in te gaan, grief 2 in het principaal appel gegrond heeft geacht, faalt zij. Dat onzekerheid bestaat over een toekomstige omstandigheid (in dit geval over de vraag: of na 2015 een nieuwe huurder kan worden gevonden, of de nieuwe huurder bereid zal zijn een evenredig hogere huur te betalen en welk gebruik de nieuwe huurder van de ruimte zal gaan maken), behoeft het hof niet te beletten de schade op voorhand vast te stellen. Ingevolge art. 6:97 BW begroot de rechter de schade op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is. Kan de omvang van de schade niet nauwkeurig worden vastgesteld, dan wordt zij geschat. Blijkens de parlementaire geschiedenis van deze bepaling komt aan de rechter bij het begroten van schade een grote vrijheid toe(19). De rechter heeft de vrijheid om schade reeds aannemelijk te achten op grond van het vaststaan van feiten waaruit in het algemeen het geleden zijn van schade kan worden afgeleid en om vervolgens de omvang van de schade te schatten(20). De begroting van toekomstige schade kan, na afweging van goede en kwade kansen, bij voorbaat geschieden (art. 6:105 lid 1 BW). Bij het verdisconteren van goede en kwade kansen komt het aan op de redelijke verwachtingen van de rechter omtrent toekomstige ontwikkelingen(21). Dat het hof van deze wettelijke mogelijkheid gebruik maakt, behoefde geen nadere motivering om begrijpelijk te zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6e569b2cd5f238b6b8378fc4452a1ebca1ea7b110bdb033444cecbc7efecc3b5 | shasum -a 256