Alinea 60 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2007

De redenering in rov. 21 die relevantie ontzegt aan een bewijsaanbod omdat volgens de rechter reeds vaststaat dat hetgeen te bewijzen wordt aangeboden, zich in werkelijkheid niet heeft voorgedaan, omvat inderdaad een ontoelaatbare bewijsprognose. Het is niet duidelijk waarom uit de verklaringen van de getuigen die het Eilandgebied wil voorbrengen, niet zou kunnen voortvloeien wat de bedoeling van het Eilandgebied was en dat de vennootschap die bedoeling begreep, althans had moeten begrijpen, en waarom die verklaringen niet tot een ander oordeel over de door het Eilandgebied gestelde stilzwijgende overeenkomst zouden kunnen leiden. Welke betekenis aan die verklaringen moet worden toegekend, kan eerst ná bewijslevering worden bepaald. Volgens vaste rechtspraak mag een bewijsaanbod niet worden gepasseerd op grond van een prognose omtrent het resultaat van de bewijslevering of omdat de rechter de gestelde feiten reeds bij voorbaat voor onwaar houdt(10). In verband met de aanhef van rov. 21, derde volzin ("Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, valt dan ook niet in te zien waartoe het onderhavige bewijsaanbod zou moeten leiden (...)"), wijs ik ten slotte erop dat de rechter zich ook dan in een ontoelaatbare bewijsprognose begeeft, als hij een bewijsaanbod passeert op de grond dat de betrokken partij onvoldoende aanknopingspunten heeft geboden waaruit zou kunnen blijken dat het na bewijslevering mogelijk is de te bewijzen feiten vast te stellen(11).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aaaf3ea294fb72e6e9219887e0b98eab55bd6e6f10cb9a13e904872b9246a1f7 | shasum -a 256