Alinea 14 Parket bij de Hoge Raad 4 september 2007

3.3 Ik acht het oordeel van het hof dat in de onderhavige zaak geen sprake is van schending van het gelijkheidsbeginsel, niet onbegrijpelijk. Het opportuniteitsbeginsel brengt met zich dat de officier van justitie om hem moverende redenen vervolging kan instellen en doorzetten, of van vervolging kan afzien. Slechts indien de vervolging in strijd is met wettelijke of verdragsbepalingen of met beginselen van een goede procesorde - waaronder het gelijkheidsbeginsel - kan er sprake zijn van een verval van het recht tot strafvordering en van een door de rechter om die reden uit te spreken niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie.(2) Maar van een simplificatie als de steller van het middel voorstaat wil de Hoge Raad niet weten.(3) In het onderhavige geval kan moeilijk worden volgehouden dat sprake is van gelijke gevallen. Klaarblijkelijk gaf het feitencomplex aanleiding om tot vervolging van de verdachte en zijn medeverdachten over te gaan, nu tegen hen, naast overtreding van art. 138 Sr (een misdrijf), ook de verdenking was gerezen van andere misdrijven zoals wederrechtelijke vrijheidsberoving of mishandeling. Als een voorzieningenrechter later bepaalt dat de aangever zich (mogelijk) ook schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit (een overtreding ex art. 429sexies Sr) dan is het wederom aan de officier van justitie om te bepalen of hij vervolging opportuun acht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c8f617a4c15a9a97b4d9edfd2bc63df381583d5d420c6e909a049c470cad0ce5 | shasum -a 256