Alinea 149 Parket bij de Hoge Raad 3 juli 2007

3.8. Echter, gelet op de nadere bewijsoverweging in haar geheel beschouwd heeft het hof de bestreden waarneming van de observanten kennelijk enkel gebruikt ter bevestiging van de toegang tot het pand [a-straat 1b] (waar ook op de eerste etage patronen en verdovende middelen zijn aangetroffen) en niet ter ondersteuning van de toegang tot in het bijzonder de tweede etage. Dat verdachte toegang had tot de tweede etage kon het hof namelijk afleiden uit de aangetroffen skunk en het feit dat alle deuren in het pand onafgesloten waren (en overigens ook uit het feit dat verdachte officieel huurder was). In zoverre is de waarneming dat de verdachte de doos naar boven brengt niet relevant, nu ook verder omtrent enigerlei relatie tussen die doos en de in de telastelegging genoemde voorwerpen of stoffen niets is vastgesteld, als wel de waarneming dat hij alleen naar binnen gaat en bij vertrek de deur weer afsluit met een sleutel. Dat het hof voor het bewijs gebruik maakt van een proces-verbaal waarin verbalisanten wellicht de feiten hebben ingekleurd, en die inkleuring ook als zodanig in zijn overwegingen meeneemt, is mijns inziens dus van ondergeschikte betekenis. Het gaat erom dat verdachte de vrije beschikking had over de ruimten ([a-straat 1b]) waar wapens, munitie en drugs zijn aangetroffen. Een plausibele verklaring die erop zou kunnen wijzen dat een ander over die voorwerpen en stoffen de beschikking had ontbreekt.(1) Om die reden faalt het middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f9ab667d80fd45a9641fb0f6569339a90be624d01758692cdb4af81f94d57d7d | shasum -a 256