Alinea 21 Parket bij de Hoge Raad 28 september 2007

10. Middel I neemt stelling tegen het oordeel van het hof ten aanzien van de kwestie van de gestelde geldlening door de vader van de man, middel II tegen het oordeel van het hof inzake de kwestie van de schenking door de vader van de vrouw. Beide middelen klagen dat het hof ten onrechte, althans zonder toereikende motivering, aan het bewijsaanbod van de man als niet gespecificeerd dan wel als te weinig concreet is voorbijgegaan. Zij betogen dat de man in hoger beroep weliswaar een algemeen bewijsaanbod heeft gedaan (memorie van grieven, blz. 5), maar dat het door de man in eerste aanleg gedane specifieke bewijsaanbod (inleidende dagvaarding, onder 17) door de verwijzing in de inleidende alinea van de memorie van grieven naar hetgeen de man in eerste aanleg had aangevoerd ook in hoger beroep geacht moet worden te zijn gedaan. Hoewel het in eerste aanleg gedane bewijsaanbod alleen vermeldt wie als getuigen kunnen worden gehoord (onder anderen de vader van de man en de man zelf) en niet met zoveel woorden aangeeft wat die getuigen zouden kunnen verklaren, spreekt het niettemin vanzelf dat de vader van de man als getuige zijn schriftelijke verklaringen met betrekking tot de geldleningen kan bevestigen (middel I) en dat de man als (partij)getuige zijn stellingen omtrent de geldleningen en omtrent het overgespaarde deel van de schenkingen van de vader van de vrouw kan bevestigen (middel II). Ik lees in de middelen geen klacht tegen het oordeel van het hof dat in beide gevallen aan het bewijsaanbod van de man de eis moet worden gesteld dat het voldoende is gespecificeerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e69d0337b9ec068e20bb84b235ec3b074cb3ad0cc50e4831b88ce19dfd2ce21 | shasum -a 256