Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 2 oktober 2007

11. De onderhavige zaak vertoont in die zin verwantschap met de hiervoor genoemde voorbeelden dat ook hier de gronden waarop het Hof het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk heeft verklaard - met de onherroepelijke veroordeling van [verdachte] staat volgens het Openbaar Ministerie vast dat rekwirant onschuldig is en daarmee zijn het vervolgingsbelang en het vervolgingsrecht van het Openbaar Ministerie komen te vervallen - meebrengen dat een hernieuwde vervolging van rekwirant ter zake van het hem tenlastegelegde uitgesloten is. De door het Hof gegeven motivering van de niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie heeft immers betrekking op de inhoud van de vervolgingsbeslissing en niet slechts op de wijze van totstandkoming daarvan. Ik verwijs in dit verband naar Krabbe, De ontvankelijkheid van het OM en de beginselen van een goede procesorde, in: Leerstukken van Strafprocesrecht, Deventer 2001, p. 96-97, die ingaat op het onderscheid tussen processuele en materiële beginselen waaraan de vervolgingsbeslissing van het OM moet voldoen. De processuele beginselen (bijv. eisen als een zorgvuldige voorbereiding en een consciëntieuze besluitvorming) hebben betrekking op de wijze van totstandkoming van de beslissing en de materiële (het vertrouwensbeginsel, het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van zuiverheid van oogmerk en het beginsel van een redelijke en billijke belangenafweging) op de inhoud daarvan. De aard van de formele beginselen brengt mee dat na een niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie wegens een inbreuk daarop, in de regel opnieuw vervolgd kan worden. Bij schending van de materiële beginselen ligt dat meestal anders, al blijft de aard van de schending beslissend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/548533bcdc3c28146c0f5e866525977a4bb349baa247123791f7f8ce21b492b0 | shasum -a 256