Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 21 september 2007

[Verweerders] voeren al vele jaren een juridische strijd met de erven [betrokkene 2] over de vraag aan wie van hen de eigendom toekomt van het terrein van de voormalige plantage [A] of [...]. Ieder van hen eist de eigendom van dit terrein op((1)). Geconfronteerd met deze situatie heeft [eiseres] met betrekking tot het stuk grond, waarop haar woning staat, twee huurovereenkomsten gesloten: één met [B] Properties N.V., een vennootschap aan de kant van de erven [betrokkene 2], op 28 september 1990 en één met [verweerders] op 4 maart 2002((2)). Zij voert aan deze laatste overeenkomst te zijn aangegaan, nadat [verweerders] daartoe druk op haar hadden uitgeoefend. Zij hadden tegenover haar te kennen gegeven dat zij de procedure tegen de erven [betrokkene 2] in hun voordeel wisten te beslechten. [Eiseres] erkent voor het gebruik van het stuk grond met daarop de door haar bewoonde woning een vergoeding te moeten betalen. Zij vreest dat bij niet betalen van een vergoeding voor haar de in de woning gedane investeringen verloren gaan, maar, omdat zij niet weet wie tot het plantage-terrein gerechtigd is, weet zij niet aan wie zij de huur uiteindelijk dient te voldoen. Tot tweemaal voldoen van huur voor hetzelfde terrein, meent [eiseres] echter niet gehouden te zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4f28cf5c139ce5065cf7a2a53446ce5963fdb8786b104157da9753385130499a | shasum -a 256