Alinea 20 Parket bij de Hoge Raad 22 juni 2007

5. De rechtbank te Breda heeft de vorderingen van [eiseres] bij vonnis d.d. 21 mei 2003 afgewezen. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat de erven [betrokkene 1] als erfgenamen van hun moeder in hun hoedanigheid van nalatenschapscrediteuren voorrang hebben op het recht van een legataris als [eiseres] en voorts dat hetzelfde in beginsel geldt voor [verweerder] c.s. in hun positie als legitimaris, tenzij het legaat zou moeten worden opgevat als het voldoen aan een natuurlijke verbintenis. De rechtbank heeft vervolgens overwogen dat evenwel geen omstandigheden zijn gesteld of gebleken waaruit zou moeten worden afgeleid dat er jegens [eiseres] sprake was van een natuurlijke verbintenis, nog los van het feit dat de redactie van het legaat ook niet de opvatting ondersteunt dat de erflater meende door het maken van dit legaat aan een dergelijke verbintenis te voldoen. Meer in het bijzonder heeft de rechtbank daarbij nog opgemerkt dat gesteld noch gebleken is dat [eiseres] ten gevolge van het overlijden van de erflater behoeftig is geworden, terwijl ook in de duur van de samenwoning geen aanwijzing voor een dergelijke verbintenis kan worden gevonden. De rechtbank is tot de slotsom gekomen dat nu is gebleken dat de legitieme van de erven zou worden aangetast wanneer aan het legaat uitvoering zou worden gegeven, voor de erven niet de verplichting bestond aan dit legaat gevolg te geven en voorts dat bij deze stand van zaken in het midden kan blijven of [verweerder] c.s de nalatenschap al dan niet zuiver hebben aanvaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3bc3cbe996e9cf20b65c3487ac1718557e95bc86fe8e4469cdc08e5d52b0151 | shasum -a 256