Alinea 67 Parket bij de Hoge Raad 14 september 2007

6.3. In gevallen van directe brutering, dus waarin sprake is van een nettoloonafspraak, dient het door de werknemer genoten voordeel mijns inziens te worden gesteld op het bedrag aan loonheffing dat wettelijk is verschuldigd over de desbetreffende loonbestanddelen. Dat is immers het voordeel dat de werkgever op het moment van de loonbetaling aan de werknemer doet toekomen. Op dat moment kan slechts aangesloten worden bij het uit de wet voortvloeiende bedrag aan loonbelasting/premie volksverzekeringen. Er bestaat nog geen zicht op eventuele gebeurtenissen die ertoe leiden dat uiteindelijk niet het wettelijk verschuldigde bedrag van de werkgever zal worden geheven. Bij dergelijke gebeurtenissen kan worden gedacht aan het niet opleggen van naheffingsaanslagen door de belastingdienst, het verminderen van opgelegde naheffingsaanslagen door de belastingdienst of het kwijtschelden van opgelegde naheffingsaanslagen. Bij een nettoloonafspraak is het bovendien niet wel denkbaar dat werkgever en werknemer zouden refereren aan het feitelijk geheven bedrag in plaats van aan de wettelijk voorgeschreven heffingen. Het latere handelen of nalaten van de belastingdienst is mijns inziens dus niet relevant voor het antwoord op de vraag welk voordeel de werknemers op het moment van de loonbetaling hebben genoten. Voor zover de jurisprudentie van de CRvB aldus moet worden uitgelegd dat zowel bij directe als bij indirecte brutering van belang is of de belastingdienst naheffingsaanslagen oplegt en zo ja, of deze bij compromis worden verminderd, is die jurisprudentie mijns inziens onjuist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f6d99afe6e9500bb41517f36a4335b9defb958e106a526b8b458e2219dadd2f3 | shasum -a 256