Alinea 9 Parket bij de Hoge Raad 27 november 2007

3. Kort samengevat gaat het in deze zaak om het volgende. Betrokkene is veehouder. Op 5 juni 2002 zijn bij hem 42 runderen in beslag genomen omdat met betrekking tot deze dieren de identificatie en registratie naar het oordeel van de controlerende AID-ambtenaren niet strookte met de bepalingen van de Regeling identificatie en registratie van dieren 2002. Eén van de runderen is wegens een uitgestoten baarmoeder gedood, twee andere zijn aan betrokkene teruggegeven. Bij aan betrokkene persoonlijk overhandigde brief van 7 juni 2002 is hij in de gelegenheid gesteld binnen twee werkdagen de identiteit van de in beslag genomen runderen aan te tonen. Hoewel deze termijn op verzoek van betrokkene meermalen is verlengd, heeft betrokkene het gevraagde bewijs van identiteit niet geleverd. De overgebleven 39 runderen en de 5 kalveren die bij de opslaghouder waren geboren, waarvan de identiteitsstatus evenmin kon worden aangetoond, omdat de identiteitsstatus van de bij de kalveren behorende moeders onbekend was, zijn op 25 juni 2002 gedood. Betrokkene is gedagvaard voor de Economische Politierechter te Zutphen wegens het houden van 39 runderen die niet overeenkomstig de voormelde regeling waren geïdentificeerd of geregistreerd. Bij op tegenspraak gewezen vonnis van 15 september 2003 is betrokkene hiervoor veroordeeld. Daarbij ziet de bewezenverklaring op 9 runderen. Deze runderen zijn bij het vonnis van de Politierechter onttrokken aan het verkeer. De overige 30 runderen zijn niet in de bewezenverklaring opgenomen, waarbij van het meer of anders tenlastegelegde werd vrijgesproken. Door de Politierechter is ten aanzien van die runderen voor het overige geen beslissing genomen. Het door betrokkene op 29 september 2003 tegen dit vonnis ingestelde hoger beroep, is op 18 februari 2005 ingetrokken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cf2f92af3c5274429505890f48215aee644e6119936bfe8e9fcfa57ecc0b67c | shasum -a 256