Alinea 22 Parket bij de Hoge Raad 13 juli 2007

5. Tegen het vonnis van de kantonrechter heeft [verweerster] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Daarbij heeft [verweerster] grieven (grief II en III) gericht tegen het oordeel van de kantonrechter omtrent de veiligheidsrisico's ter plaatse en tegen het oordeel dat van [verweerster] redelijkerwijs verlangd had kunnen worden dat zij het (aan te nemen) hoogteverschil door ophoging van de bodem of het aanbrengen van een hellend vlak had weggewerkt. [Verweerster] heeft in dat verband nogmaals aangevoerd dat er van een kuil ter plaatse geen sprake was, dat [eiser] zich heeft verstapt, hetgeen - aldus [verweerster] - ook op een niet oneffen ondergrond kan gebeuren. Subsidiair heeft zij betoogd dat ook indien er wel een niveauverschil (van 30 cm) zou zijn geweest, nog geen sprake was geweest van schending door [verweerster] van de op haar rustende zorgplicht. Dit, aangezien er dan geen sprake was geweest van niveauverschillen die afweken van de niveauverschillen op andere bouwplaatsen en het bovendien redelijkerwijs van een werkgever niet kan worden gevergd om bij in aanbouw zijnde woningen niveauverschillen van 30 cm door middel van plankjes en ophogingen te voorkomen, terwijl bovendien geldt dat [eiser], een ervaren metselaar die zijn werkzaamheden niet onder grote werkdruk verrichtte, met de afstap rekening had dienen te houden, gelet op het ervaringsfeit dat tussen drempel en maaiveld van een woning op een bouwplaats veelal een hoogteverschil bestaat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/129fe145858a632273ce4f1ce26ff9fde04298ac0028a610e180356b9a51a626 | shasum -a 256