Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 16 oktober 2007

3.5. Mijns inziens miskent de steller van het middel de bijzondere kenmerken van de toestand waarin verdachte het slachtoffer heeft gebracht. Door het slachtoffer in een toestand van onmacht te brengen heeft de verdachte voorkomen dat zij zich tegen zijn handelingen zou kunnen verzetten. Verdachte heeft het slachtoffer in de waan gebracht dat hij door magische poespas negatieve krachten aan het slachtoffer kon onttrekken en positieve krachten in haar kon doen terugkeren. In werkelijkheid drogeerde verdachte haar en drong seksueel haar lichaam binnen. Pas nadien is het slachtoffer zich ervan bewust geworden wat verdachte met haar, terwijl zij verdoofd was, heeft uitgehaald. Dat het slachtoffer op het moment dat de verdachte met haar bezig was niet heeft doen blijken dat dit tegen haar wil geschiedde lijkt mij niet zo vreemd, omdat het slachtoffer op dat moment van de wereld was en niet in staat was om te beseffen wat verdachte met haar deed en om daar adequaat tegen op te treden. Pas nadien is het slachtoffer ten volle gaan beseffen wat verdachte haar heeft aangedaan. Het komt mij voor dat er in beginsel van moet worden uitgegaan dat een slachtoffer, dat door een ander wordt gedrogeerd en vervolgens seksueel wordt gepenetreerd door die ander, alleen dan deze handelingen niet tegen haar wil ondergaat indien het slachtoffer vooraf duidelijk en omlijnd heeft aangegeven met de handelingen die de ander zich heeft voorgenomen, in te stemmen. In de onderhavige zaak was het het slachtoffer te doen om de gunstige effecten die een magnetiserende behandeling door verdachte voor haar zou kunnen hebben. Van instemming vooraf met de seksuele handelingen van verdachte was geen sprake. Van instemming achteraf evenmin, gelet op het feit dat het slachtoffer aangifte heeft gedaan tegen verdachte.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49dcd0896aab2fbdc1a3dc443e79dd2a4116b2ee971f1830e0455da95170d77c | shasum -a 256