Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 25 september 2007

HR 14 mei 1991, NJ 1991, 750 m.nt. Van Veen verschaft mijns inziens enige helderheid over de bedoelingen van de Hoge Raad waar deze spreekt van "de enkele omstandigheid". In die zaak waren onder 2 en onder 3 oplichtingen ten laste gelegd en bewezenverklaard. Onder 2 was bewezenverklaard dat verdachte de ander door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door een listige kunstgreep had bewogen. Verdachte had aan het slachtoffer een ondertekend overschrijvingsformulier van een bank gegeven, daarbij het doende voorkomen dat de rekening gedekt was, in elk geval zich gedragende als rekeninghouder met voldoende saldo. Onder 3 was bewezenverklaard dat verdachte door het aannemen van een valse hoedanigheid van koper van onroerend goed die bereid en in staat was de koopsom te voldoen, het slachtoffer had bewogen. De Hoge Raad overwoog over het tweede middel, dat klaagde over de bewezenverklaring van feit 3, en ambtshalve dat de enkele omstandigheid dat men zich in strijd met de waarheid voordoet als verkoper van onroerend goed die bereid is en in staat is de koopsom te voldoen niet het aannemen van een valse hoedanigheid in de zin van art. 326 Sr oplevert. Ambtshalve vond de Hoge Raad kennelijk in de overwegingen en beslissingen ter zake van het als tweede feit bewezene geen grond tot ingrijpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7c2129bc1b0b6873fdc6bcbaf85ed37d2a7d4a56c393ceb61b31393e26a0516d | shasum -a 256