Alinea 11 Parket bij de Hoge Raad 25 september 2007

5. In de vreemdelingenprocedure draaide het om de vraag of het intrekkingsbesluit van 11 november 2004 op de juiste wijze bekend was gemaakt. Indien dat namelijk niet het geval zou zijn, dan zou de verlengingsaanvraag tijdig zijn ingediend en gelet op het dan toepasselijke openbare ordebeleid niet zijn afgewezen en aanvrager zou niet ongewenst zijn verklaard. De vreemdelingenrechter kwam tot de conclusie dat het besluit van 11 november 2004 niet op de juiste wijze bekend was gemaakt, zodat het besluit niet van kracht was geworen. Dit leidde ertoe dat de grondslag van de besluiten van 23 februari 2006 tot ongewenstverklaring en tot afwijzing van de verlenging van de verblijfsvergunning niet kon worden gehandhaafd. Bij uitspraak van 9 mei 2006 werden de verzoeken om voorlopige voorziening dan ook toegewezen. Bij beschikkingen van 19 juli 2006 is (i) het bezwaarschrift gericht tegen de intrekking van de verblijfsvergunning niet-ontvankelijk verklaard, (ii) het bezwaarschrift gericht tegen de afwijzing van de aanvraag tot verlenging van de verblijfsvergunning ongegrond verklaard en (iii) het bezwaarschrift gericht tegen de ongewenstverklaring van aanvrager ongegrond verklaard. Bij brief van 13 oktober 2006 zijn de beschikkingen van 23 februari 2006 en 19 juli 2006 ingetrokken. Bij beschikking van 9 maart 2007 is het intrekkingsbesluit herroepen en het hiertegen ingediende bezwaarschrift gegrond verklaard. Voorts is bepaald dat de aanvrager geacht wordt in het bezit te zijn geweest van een verblijfsvergunning tot 30 juni 2005 en is een verblijfsvergunning aan aanvrager verleend met ingang van 6 december 2005, geldig tot 6 december 2010.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f3ee01eb4f91a5f1e6f4d24e4f7bce924dff05280bfa5e5dc885e018326e82a9 | shasum -a 256