Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 14 september 2007

2.17. Wie zich tracht te verdiepen in het alternatief (wat had de rechtbank dan wél moeten doen, aangenomen dat betrokkene niet bereid was zich door een niet bij de behandeling betrokken psychiater te laten onderzoeken?) stuit op het probleem dat zowel de onderzoekende psychiater als nadien de rechtbank weinig praktische mogelijkheden tot onderzoek hadden indien de informatie vanuit de behandelende sector geheel buiten beschouwing zou moeten worden gelaten. Het is nauwelijks doenlijk iets te zeggen over het risico dat betrokkene maatschappelijk te gronde gaat, zonder daarbij de mogelijkheden van hulpverlening buiten een psychiatrisch ziekenhuis te betrekken. De rechter zal het gestelde gevaar zoveel mogelijk moeten verifiëren en vervolgens moeten vaststellen of het dreigende onheil de ingrijpende vrijheidsbenemende maatregel rechtvaardigt. Om te kunnen onderzoeken wat de psychiatrische voorgeschiedenis van de betrokkene is, wat tot dusver aan begeleiding en hulpverlening is gedaan, of deze begeleiding en hulpverlening kunnen worden voortgezet en zo neen, waarom niet, heeft de onderzoeker, respectievelijk de rechtbank, informatie uit de behandelende sector nodig. Verder gaat het om een voorspelling van het gedrag van de betrokkene in de veronderstelde situatie dat de verzochte machtiging tot opname in een psychiatrisch ziekenhuis achterwege zou blijven. De rechtbank heeft in dit geval niet volstaan met een standaardmotivering, noch volstaan met het overnemen van de inhoud van de geneeskundige verklaring. De rechtbank heeft ter zitting inlichtingen ingewonnen bij de (waarneemster van de) behandelende psychiater, bij de sociaal-psychiatrisch verpleegkundige en bij de functionaris van het RIBW (met betrekking tot het risico dat betrokkene niet langer in het RIBW zal kunnen blijven). In het cassatiemiddel wordt niet specifiek geklaagd dat de rechtbank heeft verzuimd de huisarts of een andere deskundige te horen over somatische aspecten (de suikerziekte); in elk geval is niet daarom verzocht bij de behandeling in in eerste aanleg. Onder deze omstandigheden komt het mij noch onjuist, noch onbegrijpelijk voor dat de rechtbank, voor de beoordeling van het vereiste gevaar, genoegen heeft genomen met de geneeskundige verklaring van [betrokkene 6], aangevuld met de informatie uit het medisch dossier en de ter zitting verkregen inlichtingen. Onderdeel III faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a33d458b676ebef7a58c7edf7d29f4af74a79ef4da309447805db006bf80bb3 | shasum -a 256