Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 6 november 2007

8. Anders dan in de toelichting op het middel wordt verondersteld meen ik dat het oordeel van het Hof niet aldus moet worden gelezen dat de enkele omstandigheid dat goederen een economische handelswaarde vertegenwoordigen in de visie van het Hof per definitie meebrengt dat zij geen res derelicta of res nullius kunnen zijn. Dat in casu niet van res derelicta sprake was heeft het Hof kunnen afleiden uit de aangifte (bewijsmiddel 1). Met de zinsnede in de overwegingen van het Hof waarop het middel aanslaat, heeft het Hof kennelijk - zij het in minder gelukkige bewoordingen - als zijn oordeel tot uitdrukking willen brengen dat de verdachte moet hebben begrepen - en dus heeft begrepen - dat de eigenaar geen afstand van de goederen had gedaan. Dat is een feitelijk oordeel dat in cassatie slechts op zijn begrijpelijkheid kan worden getoetst. En onbegrijpelijk kan ik niet vinden dat het Hof zijn feitelijke gevolgtrekking in het bijzonder heeft gebaseerd op de economische waarde die de goederen vertegenwoordigden en waarvan de verdachte zich bewust was. Het gaat daarbij, anders dan de steller van het middel lijkt te menen, niet om een algemeen geldende stelling, maar om een oordeel dat betrokken is op de concrete situatie en in het bijzonder op de waarde die de onderhavige goederen hadden. Het moge zo zijn dat er omstandigheden denkbaar zijn waarin wél aangenomen kan worden dat van waardevolle spullen als waarom het in casu ging, afstand is gedaan, maar het feit dat de goederen midden in de nacht langs de straat op een groenstrook werden aangetroffen, levert niet een dergelijke omstandigheid op.(2)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f437e526db75bc1b100efe7650824beb7fcf747d8136794e340d30358cb465ab | shasum -a 256