Citaat | Parket bij de Hoge Raad 21 december 2007

Alinea 69 Parket bij de Hoge Raad 21 december 2007

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 21 december 2007, ECLI:NL:PHR:2007:BB5921.

3.22. Ter bevordering van de discussie zou ik zelfs een tegenargument naar voren willen brengen. Het moge duidelijk zijn dat een c.a.o. bestemd is om in een groot aantal gevallen te worden toegepast: er is belang bij een eenvormige toepassing. Bij de uitleg kan de wijze waarop de regel in de praktijk door de werkgevers wordt toegepast niet beslissend zijn: immers, er kan sprake zijn van een (zelfs: stelselmatig) verkeerde toepassing in de praktijk, bijvoorbeeld door onvoldoende bekendheid met de regeling of doordat een bepaalde c.a.o.-regel niet wordt nageleefd vanuit de wens tot kostenbesparing. De rechter dient zich daarom zelfstandig een oordeel te vormen over de uitleg van de c.a.o.-bepaling. Dit laatste wil niet zeggen dat de rechter zijn ogen zou moeten sluiten voor de uitleg die in de desbetreffende bedrijfstak aan de desbetreffende c.a.o.-bepaling wordt gegeven. Die uitleg kan m.i. wel een gezichtspunt zijn. Indien binnen de kring van bedrijven die aan de c.a.o. zijn onderworpen op voldoende grote schaal een vaste uitleg van de desbetreffende c.a.o.-bepaling wordt gevolgd, mag de rechter daaraan een argument ontlenen ter motivering van zijn beslissing omtrent de uitleg van de desbetreffende c.a.o.-bepaling. De rechter is niet daaraan gebonden. Mijn slotsom is dat het middelonderdeel, gericht tegen rov. 3.9, faalt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b32918f081c9e15cbcd467accc6a4587ef54a502427af1ab0486f1d483028c8a. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b32918f081c9e15cbcd467accc6a4587ef54a502427af1ab0486f1d483028c8a, en de alinea staat in dat document op bytes 36708 tot 38064.