Alinea 44 Parket bij de Hoge Raad 14 december 2007

De klachten falen. Omdat enerzijds [verweerster] niet bereid is gebleken om na de aanrijding andere werkzaamheden te gaan verrichten dan die welke zij voor de aanrijding verrichtte en zij deze laatste werkzaamheden slechts op part time-basis kan verrichten en anderzijds Stad Rotterdam die houding van [verweerster] niet juist vindt, acht het hof in rov. 3 de kernvraag in de onderhavige zaak of en in hoeverre van [verweerster] mag worden verlangd dat zij, ter beperking van haar schade, van werkkring verandert en een baan zoekt en aanvaardt, waarin zij wel op full time-basis kan functioneren. Anders gezegd, reeds in de formulering van de kernvraag ligt besloten dat het hof de genoemde stellingen van Stad Rotterdam in aanmerking heeft genomen. Met de vermelding en weging van de diverse omstandigheden in de rov. 5 t/m 13 van het tussenarrest licht het hof verder toe waarom [verweerster], anders dan Stad Rotterdam voorstaat, heeft mogen besluiten om na de aanrijding de werkzaamheden als wijkverpleegkundige voort te zetten, maar nu op part time-basis. Dat oordeel onderbouwt het hof onder meer hiermee, dat het voldoende aannemelijk acht dat het risico dat [verweerster] uiteindelijk toch niet in staat blijkt te zijn om een andere full time-werkkring te vervullen, aanwezig en reëel is (rov. 12). In het bijzonder uit dit - aan de feitenrechter voorbehouden en op zichzelf in cassatie niet bestreden - oordeel blijkt ook dat het hof de weigering van [verweerster] om aan een andere baan te beginnen en de geoorloofdheid van die houding onder ogen heeft gezien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a9ec19ca4954bbc289bd66df499d5d0f25a7ed12daab332743236cbaf86ced26 | shasum -a 256