Alinea 64 Parket bij de Hoge Raad 2 december 2008

Dit betekent dat de wetgever gevallen waarin het noodzakelijk kan worden geacht een redelijk vermoeden van kindermishandeling te onderzoeken, ziet als een uitzonderlijk geval waarin het belang dat de waarheid aan het licht komt - ook ten aanzien van datgene waarvan de wetenschap de verschoningsgerechtigde als zodanig is toevertrouwd - in elk geval in zoverre moet prevaleren boven het verschoningsrecht, dat het AMK van een dergelijk vermoeden op de hoogte moet worden gesteld om ter zake ter behartiging van het belang van het kind maatregelen te treffen. Melding aan de justitiële autoriteiten kan daaronder begrepen worden(6) als maatregel noodzakelijk ter beëindiging van kindermishandeling (vgl. art. 11 lid 1 onder d en 53 lid 3 Wet op de jeugdzorg). Ziet een geheimhouder aanvankelijk wel reden melding te doen van een vermoeden van kindermishandeling aan het AMK maar beroept hij zich vervolgens toch op zijn verschoningsrecht als het AMK ter behartiging van de hem opgedragen taak het vermoeden van kindermishandeling meldt aan de justitiële autoriteiten, dan staat dat beroep op het verschoningsrecht in wezen in de weg aan behoorlijke uitoefening van zijn taak door het AMK(7), omdat immers aldus effectuering van die melding doorgaans op bewijsproblemen zal stuiten. Een en ander betekent dat de Rechtbank de omstandigheid dat het LUMC aanleiding heeft gezien melding te doen van vermoedelijke mishandeling van [het slachtoffer] door zijn moeder en dus heeft geoordeeld dat die melding noodzakelijk kan worden geacht om een situatie van kindermishandeling te beëindigen of een redelijk vermoeden van kindermishandeling te onderzoeken, niet buiten beschouwing had mogen laten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/216faa2e185ff61dd39051942a0e505935daef9217c2f6f772446144ce925f93 | shasum -a 256