Alinea 175 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2008

3.8 Onderdeel 1.2 richt zich tegen het in de rov. 5.19-5.21 vervatte oordeel dat in het bestuurlijke overleg het concept van de Intentieverklaring van 9 februari 1994 centraal heeft gestaan en dat, nu de betrokken provincies met de Intentieverklaring uitsluitend verplichtingen jegens elkaar zijn aangegaan, de Provincie ook in het bestuurlijke overleg geen rechtshandeling jegens [eiseres] c.s. is aangegaan. Volgens het onderdeel zijn deze overwegingen ontoereikend gemotiveerd. Het onderdeel benadrukt dat het verslag van het op 22 september 1993 gehouden bestuurlijke overleg door de Provincie is vastgesteld en door alle partijen is geparafeerd nadat reeds overeenstemming over de tekst van de Intentieverklaring was bereikt. Op grond hiervan moet het verslag worden aangemerkt als de (vastlegging van de) rechtshandeling waarbij de Provincie zich tegenover [eiseres] c.s. tot uitvoering van het in de Intentieverklaring vastgelegde beleid heeft gecommitteerd, ook al is het verslag onverbrekelijk met de Intentieverklaring verbonden. Het onderdeel betoogt verder dat het hof geen (kenbare) betekenis heeft toegekend aan het feit dat partijen over de tekst van de Conclusies van het bestuurlijke overleg hebben dooronderhandeld nadat de Provincie de Intentieverklaring had ondertekend. Dit, terwijl zonder een nadere motivering niet valt in te zien waarom deze onderhandelingen zijn voortgezet indien het bestuurlijke overleg uitsluitend in het teken van de Intentieverklaring zou hebben gestaan, zo betoogt het onderdeel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b2fcf6a5e2b2788fac516fa02cea175fec749232f6706702559b3cb367e1c164 | shasum -a 256