Alinea 114 Parket bij de Hoge Raad 8 juli 2008

10.4 Het Hof heeft verder mijns inziens terecht geoordeeld dat er in de overwegingen van de Hoge Raad in genoemde beschikking met betrekking tot de rechtsmachtbepaling van art. 3 WOS geen enkel aanknopingspunt is te vinden voor de veronderstelling dat die (universele) rechtsmacht niet zou gelden ten aanzien van vóór 1997 gepleegde feiten. De WOS dateert uit 1952 en in de beschikking van de Hoge Raad uit 1997 worden bepalingen van die, slechts op ondergeschikte punten nadien gewijzigde, wet uitgelegd, zonder dat in die beschikking aanknopingspunten zijn te vinden voor de veronderstelling dat naar het oordeel van de Hoge Raad art. 3 WOS in 1997 wel, doch in enigerlei periode daarvoor - waaronder een of meer van de in de tenlastelegging genoemde tijdvakken - niet zou mogen worden toegepast. Het standpunt van de verdediging komt erop neer dat art. 3 WOS met betrekking tot feiten, begaan in een periode van ruim 30 jaar na de inwerkingtreding van de WOS buiten toepassing zou moeten worden gelaten. Als een zodanige bijzondere situatie naar het oordeel van de Hoge Raad aan de orde zou zijn geweest, zou er alle reden zijn geweest om een en ander in die beschikking te vermelden, te meer omdat juist in zaken als de onderhavige er een lange tijd kan verlopen tussen het begaan van de feiten en de feitelijke mogelijkheid van een vervolging. Het zou dan van het grootste belang zijn duidelijk aan te geven vanaf welk vóór 1997 gelegen tijdstip die bepaling wel kon worden toegepast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9d89190225475fe420ac93680fb045b655f445b2802d67340b207f03f885fc78 | shasum -a 256