Alinea 34 Parket bij de Hoge Raad 28 november 2008

2.10 Middel V richt zich met zowel een rechtsklacht als een motiveringsklacht tegen de overwegingen van de rechtbank in rov. 2.20 en 2.26. De rechtbank heeft in rov. 2.20 overwogen dat de deskundigen bij de bepaling van de waarde van de onteigende onroerende zaken - met juistheid - tot uitgangspunt hebben genomen dat [betrokkene 1] recht heeft op vergoeding van de hoogste waarde van de onteigende gronden met de als onroerende zaken daarmee verbonden planten. De deskundigen hebben daartoe zowel de agrarische waarde van de onteigende percelen als de waarde van het onteigende als ruwe bouwgrond bepaald. In rov. 2.26 heeft de rechtbank overwogen het oordeel van de deskundigen met betrekking tot de waarderingsgrondslag over te nemen. De deskundigen zijn tot het oordeel gekomen dat de agrarische waarde in casu de hoogste waarde is, dit oordeel heeft de rechtbank overgenomen. Het middel betoogt dat dit oordeel van de rechtbank getuigt van een onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van art. 40b lid 1 Ow. Het middel betoogt verder dat gelet op het bepaalde in art. 40b lid 2 het onjuist en onbegrijpelijk is dat de deskundigen bij de berekening van de werkelijke waarde hebben geredeneerd vanuit de twee bestemmingen (agrarisch en ruwe bouwgrond). Betoogd wordt dat onder de gegeven omstandigheden de waarde als ruwe bouwgrond met bedrijfsdoeleinden evident de werkelijke waarde is en dat de agrarische waarde slechts een fictieve waarde is. Deze fictie kan nimmer leiden tot de vaststelling van de werkelijke waarde, zo betoogt het middel, nu [betrokkene 1] uitsluitend op basis van de werkelijke waarde als redelijk handelend koper kan optreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/21b9a708d90c82afd2697ae5d471310a19660e87701102c44c0ef1e3ca006ef4 | shasum -a 256