Alinea 36 Parket bij de Hoge Raad 9 september 2008

13. Aanwijzing van een ander gerecht voor het beoordelen van het beklag ex art. 13 Sv past ook niet in de systematiek van de regeling. De Hoge Raad heeft art. 510 Sv aldus uitgelegd, dat de naar de gewone regels bevoegde officier van justitie degene is die bevoegd is een eerste oordeel te geven over de vraag of er sprake is van een verdenking en bij ontkennende beantwoording van die vraag de zaak te seponeren. Gelet op de tekst van art. 13 Sv moet verder worden aangenomen dat de officier van justitie ook bevoegd is om tot sepot over te gaan indien er wel sprake is van een verdenking, maar een eventuele vervolging evident niet opportuun is (vgl. Van der Leij, aant. 4 bij art. 13 Sv in Melai/Groenhuijsen e.a). Met die beperking van de verplichting van de officier van justitie om de aanwijzing van een ander gerecht te vragen is niet goed te verenigen, dat voor het behandelen van een beklag ex art. 13 Sv een ander gerecht zou moeten worden aangewezen. De maatstaf van het hof na een beklag ex 13 Sv is immers niet anders dan die van de officier van justitie: slechts afwijzen als er op het eerste gezicht geen sprake is van een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit of vervolging redelijkerwijs niet te verenigen is met het algemeen belang. Voor een verder gaande beoordeling van het al dan niet aanwezig zijn van een verdenking die vervolging rechtvaardigt en van de opportuniteit van een dergelijke vervolging, is aanwijzing van een ander gerecht door de Hoge Raad noodzakelijk. Het voorlopige oordeel over de zaak met het oog op de vraag of aan de Hoge Raad moet worden verzocht een ander gerecht aan te wijzen, is na een beklag ex art. 13 Sv aan het hof dat volgens de algemene competentieregels bevoegd is een beklag over een beslissing van het desbetreffende openbaar ministerie te behandelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/100dc0dd3810217e51437c83cb607dbe1ce16f1cd211db95c4d2ecd52ceecd17 | shasum -a 256