Alinea 27 Parket bij de Hoge Raad 28 november 2008

2.5. Het middel klaagt niet dat de rechtbank een wettelijke bepaling - in het bijzonder art. 27 Wet Bopz - ten onrechte buiten toepassing heeft gelaten, ten onrechte heeft toegepast dan wel buiten het toepassingsgebied ervan is getreden of met verzuim van essentiële vormen heeft toegepast. In de zaak HR 26 september 2008 (LJN: BD4375) bevatte het cassatiemiddel de klacht - zakelijk weergegeven - dat de rechtbank op het verzoek tot voortzetting van de inbewaringstelling had beslist zonder te beschikken over een geneeskundige verklaring die voldoet aan de eis dat zij is opgesteld door een specialist - een psychiater - die betrokkene daartoe persoonlijk heeft onderzocht. Onder verwijzing naar zijn uitspraak van 21 februari 2003, NJ 2003, 484 m.nt. JdB overwoog de Hoge Raad dat het middel aldus klaagde over het niet inachtnemen van een essentiële waarborg voor het grondrecht op vrijheid, in die zin dat niemand van zijn vrijheid mag worden beroofd buiten de gevallen bij of krachtens de wet bepaald. Volgens de Hoge Raad leverde die klacht een grond op voor doorbreking van het rechtsmiddelenverbod, zodat voor de betrokkene beroep in cassatie openstond. De Hoge Raad heeft, naar ik aanneem, aansluiting gezocht bij EHRM 27 maart 2008 (Shtukaturov/Rusland)(5). De procedurele vereisten, welke uit art. 5, leden 1 en 4, EVRM voortvloeien, zijn volgens het EHRM in grote lijnen vergelijkbaar met die, welke uit art. 6 lid 1 EVRM voortvloeien. Het hof vervolgde:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00d327e4f9073da34cadf47e8a010b05a0be3cf5bc83b6aa8dbfe2f2af847864 | shasum -a 256