Alinea 683 Parket bij de Hoge Raad 17 maart 2009

"Ik heb 6 jaar ervaring als therapeut/behandelaar in Alexandra. Samen met de groepsleiding en de andere behandelaars zet ik de behandellijnen uit. Ik ben uit hoofde van mijn functie, door de politie gevraagd bij de verhoren van [slachtoffer 2] aanwezig te zijn. Tijdens de verhoren had ik als taak de belangen van [slachtoffer 2] te bewaken. Ik ben behandelaar en geen jurist, maar ik had niet het idee dat de vragen die aan [slachtoffer 2] werden gesteld, suggestief waren. [Slachtoffer 2] gaf uit zichzelf antwoord en zij werd daarbij niet door de politie onder druk gezet. Dit bleek ook uit de wijze waarop [slachtoffer 2] zelf aangaf dat zij niet verder wilde gaan met het verhoor. Als het [slachtoffer 2] te veel werd, dan verstopte zij zich in haar trui. Het verhoor werd dan stopgezet. [Slachtoffer 2] kon ook precies vertellen wat zij wel en wat zij niet had gedaan. De vraagstelling was zowel open als gesloten. De politie gebruikte ook voorbeelden tijdens de ondervraging en hield [slachtoffer 2] voor wat andere kinderen hadden verklaard. Op antwoorden van [slachtoffer 2] werd ook verder doorgevraagd. Het ging dan bij voorbeeld om de naam of het uiterlijk van het kind. De verklaringen van [slachtoffer 2] vond ik duidelijk en ze kwamen op mij heel overtuigend over. Ik had geen aanwijzingen om aan de verklaringen van [slachtoffer 2] te twijfelen. [Slachtoffer 2] is geen meisje dat fantaseert. Een hulpverlener gaat, tot het tegendeel blijkt, er vanuit dat het verhaal dat de cliënt vertelt, waar is. (...)"

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fe7de6104965e838113a57b4fd513c783aae3e5f82c2252bab224494032e962f | shasum -a 256