Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2009

Alinea 135 Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2009

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2009, ECLI:NL:PHR:2009:BG4156.

7.10. Gezien het voorgaande, lijkt de Belastingdienst thans over het geheel genomen winst te maken op de vervolging van belastingschulden: na deze gerapporteerde jaren zijn alle tarieven immers eenmalig met 46% verhoogd en structureel geïndexeerd. In 2004 werd volgens de gegevens in het jaarverslag van de Belastingdienst (zie 7.7 hierboven) in het allerslechtste geval alleen al op dwangbevelen een winst gemaakt ad (1,6 miljoen (dwangbevelen) maal € (minimaal 34 minus 1,20) =) minimaal € 52,5 miljoen. Nu was 2004 kennelijk een topjaar in aantal dwangbevelen, maar in onderdeel 7.8 hierboven bleek dat de minimale gemiddelde jaarwinst op dwangbevelen al € 47 miljoen bedraagt, en in werkelijkheid aanzienlijk hoger zal zijn omdat voor de meeste dwangbevelen aanzienlijk meer dan het starttarief ad € 35 berekend wordt. Het starttarief geldt immers slechts voor gevorderde bedragen tot € 45. Ook op aanmaningen werd in 1999, dus vóór de tariefsverhogingen, door de rijksbelastingdienst reeds winst gemaakt ad f. 13 miljoen (€ 5,9 miljoen) per jaar. Een verhoging van het aanmaningstarief met 46% bij gelijk blijvende kosten (aanmaningen gingen reeds per post) impliceert een winststijging op aanmaningen met minimaal 46% van € 5,9 miljoen, zodat sinds de tariefsverhoging een jaarlijkse winst op aanmaningen aannemelijk is ad minimaal € 8,6 miljoen. In 1999 bedroeg het verhaalstekort bij executies en beslagleggingen volgens het Cebeon-rapport f. 73 miljoen (€ 33 miljoen). Ook bij inflatie van dat bedrag naar € 40 miljoen in 2004, resteert in het allerslechtste geval nog een winst over het geheel ad minimaal € (47 plus 8,6 minus 40) of € 15,6 miljoen. Bij gebreke van cijfermateriaal voor alle gemeenten tesamen en alle waterschappen tesamen, heb ik hun posities buiten beschouwing gelaten. Aannemelijk is echter dat ook daar het beeld inmiddels rooskleuriger is dan in het Cebeon-rapport geschetst, als gevolg van (i) de tariefsverhoging met 46%; (ii) de aanzienlijke kostenreductie door de bureaubetekening,(40) en (vermoedelijk) (iii) een stijging van het aantal betekende dwangbevelen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/00a2eee9d1ddf9f83148fc37014ade86c254b03290cf02ea609d63e253821824. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 00a2eee9d1ddf9f83148fc37014ade86c254b03290cf02ea609d63e253821824, en de alinea staat in dat document op bytes 51139 tot 53276.