Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2009

Alinea 220 Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2009

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 juli 2009, ECLI:NL:PHR:2009:BG4156.

10.4. De aantasting van het eigendomsrecht lijkt mij op zichzelf de proportionaliteitstoets ex art. 1 Eerste Protocol EVRM te doorstaan, gelet op de genoemde wide margin of appreciation. De wetgever heeft weliswaar een systeem gekozen waarin de in rekening gebrachte kosten in geen enkele verhouding staan tot de werkelijke betekeningskosten, maar die keuze is gebaseerd op de wens het dwanginvorderingsgebeuren als geheel zichzelf te laten financieren, welke wens bezwaarlijk 'devoid of reasonable foundation' genoemd kan worden. Hoewel men verschillend kan denken over de redelijkheid van beleid dat een bepaalde zeer kleine groep burgers laat opdraaien voor een groot deel van de invorderingskosten die die groep zelf niet heeft veroorzaakt, valt het mijns inziens binnen de wide margin of appreciation die aan de wetgever toekomt om na afweging van de relevante belangen, beleidsdoelen en rechtvaardigingsgronden te besluiten de kosten niet voor rekening te laten komen van geheel compliant burgers (zie onderdeel 7.5). De vraag of bepaalde publieke incassolasten, veroorzaakt door een groep regelovertredende en te weinig verhaal biedende burgers, uit de algemene middelen moeten worden bestreden of zoveel mogelijk ten laste van andere, eveneens - maar minder ernstig - regelovertredende burgers, lijkt mij bij uitstek een politieke kwestie. Wel rijst - zoals boven bleek - de vraag of na (i) de tariefsverhoging met 46%, (ii) de zeer aanzienlijke kostenbesparing door de invoering van de niet-aangetekende bureaubetekening en (iii) de aanzienlijke verhoging van de omzet van dwangbevelen, nog wel sprake is van interne financiering: inmiddels overtreffen de berekende aanmanings- en dwangbeveltarieven wellicht de beslag- en executiekosten. Is dat het geval, dan is sprake van willekeur en is het evenredigheidsbeginsel dus geschonden, maar (i) zulks is niet gesteld, al zijn er wel aanwijzingen (zie 7.10 boven), die de Hoge Raad echter niet - van ambtswege - kan gaan onderzoeken, en (ii) het ziet er niet naar uit dat de rechter in dat geval zou kunnen ingrijpen, nu de afstemming van de kosten op de opbrengsten op macroniveau nog niets zegt over de inhoud van de te maken (politieke) keuze van de verdeling van de kosten over de daarvoor in aanmerking komende (groepen van) belastingschuldigen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/00a2eee9d1ddf9f83148fc37014ade86c254b03290cf02ea609d63e253821824. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 00a2eee9d1ddf9f83148fc37014ade86c254b03290cf02ea609d63e253821824, en de alinea staat in dat document op bytes 94759 tot 97078.