Alinea 69 Parket bij de Hoge Raad 24 april 2009

3.7 Onder 2.2 en 2.4 wordt geklaagd dat de rechtbank ten onrechte het door de Gemeente in het kader van de poging tot minnelijke verwerving gedane aanbod, dat een herhaling vormt van het eerder in het kader van de WVG gedane aanbod, in haar oordeel heeft betrokken, aangezien de WVG-procedure een heel andere achtergrond en een heel ander doel heeft.(28) Er resteert derhalve uitsluitend het bod van de Gemeente bij brief van 4 juni 2007, dat in het kader van art. 17 Ow niet volstaat. Ten aanzien van de brief van 4 juni 2007 wordt onder 2.3 bovendien geklaagd dat, zo begrijp ik, de rechtbank ten onrechte voorbij is gegaan aan het betoog van eiser sub 1 bij pleidooi dat op het moment van het schriftelijke bod van de Gemeente van 4 juni 2007 bij de Gemeente al bekend was dat alle eigenaren die niet zouden meewerken op 1 augustus 2008 (moet zijn: 2007, A-G) zouden worden gedagvaard, dat de termijn om te regelen te kort was en dat hij daartoe wel bereid was (proces-verbaal, p. 4, 5e alinea). De klacht onder 2.5 komt erop neer dat de rechtbank in haar oordeel ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de stelling van eisers dat het bij brief van 4 juni 2007 gedane bod(29) als een op voorhand kennelijk onwerkelijk en onredelijk aanbod moet worden aangemerkt, dat door hen terecht is afgewezen omdat het, gelet op de zijdens eisers gestelde vergelijkbare grondprijzen, ver beneden de marktconforme prijs lag (CvA eisers sub 1 en 3, onder 9).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5ca8da4ea9a4d5a0a514de777aedd4ab1d98508090b79ac75bee27ecf5f0dac7 | shasum -a 256