Alinea 154 Parket bij de Hoge Raad 23 oktober 2009

4.38 Artikel 4 van de aandeelhoudersovereenkomst bevat bepalingen over de beëindiging van het aandeelhouderschap. Lid 1 ziet op de situatie waarin één van de aandeelhouders zelf de beëindiging van het aandeelhouderschap wenst.(41) Lid 2 daarentegen ziet op situaties (zoals omschreven in sub a-i) waarin één van de aandeelhouders verplicht is om de aandelen aan de mede-aandeelhouders aan te bieden. Behalve de in de onderhavige zaak aan de orde zijnde situaties van incompatibilité d'humeur, non-performance en arbeidsongeschiktheid heeft lid 2 ook betrekking op de situatie waarin door een aandeelhouder een misdrijf is gepleegd, de betreffende persoon de leeftijd van 65 jaar bereikt of komt te overlijden, een aandeelhouder of de betreffende persoon failliet wordt verklaard, surséance van betaling aanvraagt of onder curatele wordt gesteld en de situatie waarin de aandelen van de betreffende aandeelhouder vervreemd worden (en daarmee de controle in handen van derden komt). Van al deze situaties kan gezegd worden dat het belang van [eiseres 1] - en daarmee van de overige aandeelhouders, in casu [eiseres 2] en [eiseres 3] - in het geding is. Kennelijk hebben partijen bij het sluiten van deze overeenkomst het in het belang van [eiseres 1] wenselijk geacht dat in dergelijke situaties het betreffende aandeelhouderschap niet langer voortduurt. Lid 2 sub e, dat (onder andere) ziet op de situatie van arbeidsongeschiktheid, lijkt evenwel óók in het belang van de betreffende aandeelhouder te zijn geschreven, namelijk door te bepalen dat in geval van arbeidsongeschiktheid de aanbiedingsverplichting pas na één jaar ontstaat.(42) In zoverre meen ik dat lid 2 sub e afwijkt van de overige in lid 2 genoemde situaties.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/210bb3bd647974abb8191b0dba654d46c7b47eefbf7471c7234feb46309cea32 | shasum -a 256