Alinea 36 Parket bij de Hoge Raad 5 januari 2010

10. Ik merk nog op dat ik mij afvraag of het onder 4, A Vaststaande feiten in 'Promis De Best Practice' gegeven voorbeeld, waaraan toch veel rechters inspiratie zullen ontlenen, wel voldoet aan de eis dat daarin naast de gevolgtrekkingen de daaraan ten grondslag liggende redengevende feiten en omstandigheden zijn opgenomen. Er wordt een beschrijving van de toedracht van een overval gegeven op grond van een veelheid van verklaringen. De praktijk leert dat deze verklaringen bepaald niet allemaal parallel lopen en veelal niet een complete beschrijving van het gebeuren geven. Dat roept de vraag op of hier wel steeds sprake is van een weergave van feiten zoals deze zijn gerelateerd in de processen-verbaal en in die beschrijving niet ook gevolgtrekkingen zijn vervat die voortvloeien uit in die processen-verbaal opgenomen verklaringen gelezen in onderling verband en samenhang. Zouden de verklaringen waarop de toedracht is gebaseerd zijn weergegeven dan zou de bewijsvoering inzichtelijk zijn. Nu is deze dat niet. De gevolgde werkwijze leent zich voor het vaststellen van betrekkelijk triviale feiten of feiten die zonder meer uit een bewijsmiddel volgen zoals dat, waar en bij wie is ingebroken en wat daarbij is meegenomen, maar niet voor de op grond van een veelheid van verklaringen vaststellen van een bepaald niet eenvoudige toedracht. Dan roept de gevolgde werkwijze immers de vraag op hoe de rechter tot die vaststelling is gekomen. Daartoe is raadpleging van het dossier nodig aan de hand van in de uitspraak genoemde vindplaatsen. Daarmee is ook duidelijk dat de in het genoemde voorbeeld gevolgde werkwijze het met het Promis-project nagestreefde doel, een motivering inzichtelijker dan bij de klassieke wijze van werken, voorbij schiet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/789055ee7304a7ab3fef537ebd12764e0122a5c6450fae4521a51f76f78ee080 | shasum -a 256