Alinea 28 Parket bij de Hoge Raad 2 februari 2010

12. De klacht over de onbegrijpelijkheid van het oordeel van het Hof dat een confrontatie te verwachten was, acht ik gegrond. Nu het Hof in het midden heeft gelaten wat de inhoud van het betoog van de verdachte was, wordt niet duidelijk waarom een zo heftige reactie als [slachtoffer] ten toon heeft gespreid - het vastpakken en verwijderen - te verwachten was. Weliswaar heeft het Hof in de na het wijzen van het arrest opgemaakte bewijsmiddelen als verklaring van [slachtoffer] opgenomen dat verdachte toen hij binnenkwam gelijk tegen [slachtoffer] begon te schelden en tegen hem zei: "Kankervoorzitter, houd je kop", maar dit heeft het Hof bij de verwerping van het beroep op noodweer(exces), sprekend van het door verdachte doorgaan met zijn betoog en niet van schelden, kennelijk niet aan zijn oordeel ten grondslag gelegd. Voorts is niet zonder betekenis dat de omstandigheid dat iemand zich willens en wetens in een situatie begeeft waarin een agressieve reactie van het latere slachtoffer te verwachten is, op zichzelf niet uitsluit dat het handelen van de verdachte tijdens die confrontatie (toch) als "geboden door de noodzakelijke verdediging" kan worden aangemerkt.(4) Ook in dat licht had het Hof zijn oordeel nader(5) dienen te motiveren door uiteen te zetten waarom in het onderhavige geval de volgens het Hof te verwachten agressieve reactie van het slachtoffer meebracht dat het bewezenverklaarde niet was geboden door noodzakelijke verdediging.(6) Gelet op de aard van het door het Hof in aanmerking genomen gedrag van de verdachte lijkt mij dat niet vanzelfsprekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/992bc985c2ae1a24003b2ee11efe82de1b38234c78af9f9d835c6fadd9b79f60 | shasum -a 256