Alinea 47 Parket bij de Hoge Raad 29 januari 2010

2.2 [Eiser] c.s. hebben, naast hetgeen onder de feiten is weergegeven, onder meer het volgende aan hun vordering ten grondslag gelegd. De aanspraken van de Stichting kunnen zich niet verder uitstrekken dan tot een deel van het oorspronkelijke, op basis van de in 1983 aan de melkfabriek geleverde hoeveelheid melk vastgestelde quotum van 89.819 kg. Waar [eiser 1] eerst per 1 november 1983 5.74.20 ha van de Stichting in pacht heeft verkregen - derhalve ná het weideseizoen en op een moment waarop de betrokken grond niet meer voor het oorspronkelijke quotum bepalend kan zijn geweest - is voor de relatieve aanspraak van de Stichting slechts bepalend de 1.58.40 ha grond die [eiser] tot 1 november 1983 van de Stichting pachtte. Volgens [eiser] c.s. kan de Stichting geen enkele aanspraak maken op het extra melkquotum dat aan [eiser 2] is toegekend op basis van investeringsverplichtingen ten behoeve van uitbreiding van het aantal standplaatsen voor melkkoeien zoals in art. 7 BOSO bedoeld. Vóór die uitbreiding bedroeg het aantal standplaatsen voor melkkoeien 20(5) en daarna 43. Het op basis van de BOSO toegekende extra quotum heeft - nog steeds volgens [eiser] c.s. - geen relatie met de grond gehad. Het gaat blijkens art. 7 BOSO immers om de vraag of er tussen 1 september 1981 en 1 maart 1984 investeringsverplichtingen ten behoeve van uitbreiding van het aantal standplaatsen zijn aangegaan en om de verhouding tussen het aantal standplaatsen na de uitbreiding en het aantal standplaatsen volgens de landbouwtelling 1983. Aldus hebben de destijds van de Stichting gepachte gronden, zowel voor 1 november 1983 als daarna, niet aan de totstandkoming van het BOSO-quotum bijgedragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e0f1aef10f8970468ae4883c7f0012aa1217577891335c3bc48dd3ebbcb1e3 | shasum -a 256