Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 16 april 2010

Het betoog onder A kan niet tot cassatie leiden, reeds hierom niet, omdat de vrouw noch in het inleidende verzoekschrift, noch in het verweerschrift in appel, noch tijdens de mondelinge behandeling, in de door het middel bedoelde zin naar de beschikking van 22 januari 2001 of naar de door haar aan onderdelen van die beschikking gegeven interpretatie heeft verwezen. Overigens wijs ik erop dat weliswaar in (het dispositief van) de bedoelde beschikking de alimentatie ten behoeve van de kinderen op nihil wordt gesteld "gedurende de periode dat de man als gevolg van toepassing van de Wet schuldsanering natuurlijke personen niet zelfstandig kan beschikken over inkomen", maar dat in de latere echtscheidingsbeschikking (die onderwerp vormt van de onderhavige wijzigingsprocedure) een zo nauw verband tussen de afwijzing van het verzoek van de vrouw tot vaststelling van een door de man te betalen bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de kinderen en de toelating van de man tot de wettelijke schuldsaneringsregeling niet is gelegd; de rechtbank heeft het verzoek van de vrouw in de echtscheidingsbeschikking afgewezen, "(m)ede gelet op de financiële situatie van de man".

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9ef080fe11e99e6bbee1d4d22cd6b18261bd490e460a4a27622dab670907f3c9 | shasum -a 256