Alinea 103 Parket bij de Hoge Raad 11 juni 2010

terwijl geen van deze gevallen zich voordoet en in de maatregel geen - ook niet in feite - verdergaande eisen worden gesteld dan op grond van Richtlijn 98/69/EG is toegestaan. Het subonderdeel vervolgt dat voertuigen die niet aan de in de Richtlijn vastgestelde normen(44) voldoen nog steeds worden geregistreerd en dat door de maatregel de reductie van fijnstofemissie juist wordt ondersteund. Voorts heeft het hof volgens het subonderdeel miskend dat belastingmaatregelen ten aanzien van voertuigen ertoe kunnen leiden dat de prijzen voor de belasting van dergelijke voertuigen - afhankelijk van de belastingdruk - per lidstaat aanzienlijk verschillen en daarmee het in de handel brengen van modellen tussen lidstaten kan verschillen. Belastingmaatregelen kunnen mitsdien ertoe leiden dat autofabrikanten bij hun prijsbeleid ervoor kiezen de prijzen te verlagen van auto's die aan de Euro-4 norm voldoen en dus in alle lidstaten vrij verhandeld mogen worden, alleen om het belastingnadeel voor de consument op te heffen dat het gevolg is van belastingen die de Staat over de deeltjesemissie heft. De enkele omstandigheid, aldus nog steeds het subonderdeel, dat de maatregel ertoe leidt dat een in de Verordening in het belang van de industrie bepaalde termijn voor het invoeren van de Euro-5 norm niet meer effectief is voor alle voertuigen en dat in Nederland de belastingdruk toeneemt naarmate de fijnstofemissie van een voertuig hoger is, brengt derhalve niet mee dat de doelstellingen van (de overgangstermijn van) de Verordening ernstig in gevaar worden gebracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdd147e9968a58f7def3b46c94a026d4040633b16fac3cd617ee6735a0fdadd0 | shasum -a 256