Alinea 149 Parket bij de Hoge Raad 11 juni 2010

Art. 12 Verordening, dat betrekking heeft op financiële stimulansen, vormt naar mijn mening slechts de uitwerking van de eerste en de tweede volzin van overweging 19 van de preambule van de Verordening in haar Nederlandse versie. Weliswaar wordt in de eerste volzin van die overweging in haar Nederlandse versie van fiscale stimulansen gesproken, maar in dit opzicht is er een duidelijke discrepantie met (onder meer) de Franse, de Engelse en de Duitse versie van de Verordening, waarin op de bedoelde plaats niet van fiscale, maar van financiële stimulansen wordt gesproken. In die andere taalversies wordt in de eerste volzin van overweging 19 gesproken van "d'incitations financières" ("19. Les États membres devraient avoir la faculté, au moyen d'incitations financières, d'accélérer la mise sur le marché de véhicules qui satisfont aux exigences adoptées au niveau de la Communauté. Néanmoins, ces incitations devraient respecter les dispositions du traité, en particulier la réglementation sur les aides d'État, et ce afin d'éviter les distorsions du marché intérieur. (...)"), van "financial incentives" ("19. Member States should be able, by means of financial incentives, to accelerate the placing on the market of vehicles which satisfy the requirements adopted at Community level. However, such incentives should comply with the provisions of the Treaty, in particular the rules on state aid. This is in order to avoid distortions of the internal market. (...)") en van "finanzielle Anreize" ("Die Mitgliedstaaten sollten die Möglichkeit haben, durch finanzielle Anreize das Inverkehrbringen von Kraftfahrzeugen zu beschleunigen, die die auf Gemeinschaftsebene festgelegten Emissionsgrenzwerte einhalten. Solche Anreize sollten aber mit dem Vertrag vereinbar sein, insbesondere mit den Bestimmungen über staatliche Beihilfen. Dies dient der Vermeidung von Verzerrungen des Binnenmarkts. (...)"). Er is onmiskenbaar een tegenstelling tussen de eerste twee (in bepaalde taalversies eerste drie) volzinnen van overweging 19, waarin financiële stimulansen toelaatbaar worden verklaard maar wordt herinnerd aan de beperkingen die dienaangaande uit het Verdrag voortvloeien, en de daaropvolgende en wel zeer pertinente mededeling dat de Verordening geen afbreuk mag doen aan het recht om emissies in de grondslag voor de berekening van voertuigbelastingen op te nemen (in de Franse, Engelse en Duitse versie luidt die volzin, niet minder pertinent, respectievelijk "Le présent règlement n'affecte pas le droit des États membres d'inclure les émissions dans l'assiette du calcul des impôts prélevés sur les véhicules.", "This Regulation should not affect the Member States' right to include emissions in the basis for calculating taxes levied on vehicles." en "Diese Verordnung sollte nicht das Recht der Mitgliedstaaten berühren, die Emission von Schadstoffen als Grundlage für die Bemessung der auf Fahrzeuge erhobenen Steuern heranzuziehen."). Waar in de perceptie van de communautaire wetgever de in de laatste volzin van overweging 19 bedoelde, aan uitstoot gerelateerde en naar uitstoot gedifferentieerde voertuigbelastingen niet hetzelfde zijn als financiële stimulansen zoals in de eerste twee (c.q. drie) volzinnen van overweging 19 bedoeld, kan naar mijn mening niet worden aanvaard dat naar de bedoeling van de communautaire wetgever ook aan uitstoot gerelateerde en naar uitstoot gedifferentieerde voertuigbelastingen aan het (voor financiële stimulansen voorziene) regime van art. 12 Verordening zijn onderworpen. In zoverre acht ik het subonderdeel gegrond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdd147e9968a58f7def3b46c94a026d4040633b16fac3cd617ee6735a0fdadd0 | shasum -a 256