Alinea 86 Parket bij de Hoge Raad 11 juni 2010

Dat, zoals het hof in rov. 3.8 heeft overwogen, "(n)iets in de desbetreffende overweging (...) de lidstaten de vrijheid (geeft) om door middel van emissiebelastingen afbreuk te doen aan het nuttig effect van de Verordening op de wijze zoals dat door de maatregel gebeurt" en dat "(e)en overweging in de preambule (...) een dergelijke werking ook niet (kan) hebben, gesteld dat een dergelijk vergaande betekenis daarin wel gelezen zou moeten worden", is in verband met het voorgaande niet concludent. De bedoelde overweging impliceert immers dat naar het oordeel van de gemeenschapswetgever een aan emissie gerelateerde voertuigbelasting aan het door de gemeenschapswetgever beoogde nuttige effect van de Verordening überhaupt niet afdoet. Weliswaar zijn er grenzen aan hetgeen in afwijking van de duidelijke bepalingen en strekking van een verordening uit de preambule daarvan kan worden afgeleid(38). Zeker in een situatie waarin een nationale maatregel niet klip en klaar met welbepaalde artikelen van een verordening in strijd is en die maatregel aan de strekking en het nuttige effect van de verordening (en dus in wezen aan de bedoelingen van de gemeenschapswetgever) moet worden getoetst, kan de preambule en kunnen de daarin opgenomen overwegingen echter wel degelijk van belang zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdd147e9968a58f7def3b46c94a026d4040633b16fac3cd617ee6735a0fdadd0 | shasum -a 256