Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 24 september 2010

15. In het licht van de hiervoor onder 12 genoemde jurisprudentie van uw Raad waarin wordt geleerd dat de "90%-regel" niet van toepassing is in geval van herstelbaar inkomensverlies (al geldt, zo voeg ik hieraan toe, ook in een zodanig geval dat een rechterlijke uitspraak die leidt tot het resultaat dat het totale inkomen van de alimentatieplichtige zakt beneden het niveau van 90% van de op hem toepasselijke bijstandsnorm, ingevolge art. 475d Rv. onverhaalbaar is), kom ik tot de slotsom dat het hof blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, althans een onbegrijpelijk - want een op innerlijk tegenstrijdige overwegingen gebaseerd - oordeel heeft gegeven, door enerzijds de regels die volgens vaste jurisprudentie van uw Raad uitsluitend gelden in geval van een onherstelbaar inkomensverlies, toe te passen in het onderhavige geval ook voor zover het gaat om het vaststellen van de alimentatie voor de periode vanaf de datum van 's hofs beschikking, terwijl het hof anderzijds het onderhavige geval kwalificeert als een geval van herstelbaar inkomensverlies voor zover het gaat om het inkomensverlies in die periode vanaf de datum van zijn beschikking, althans zonder nadere motivering, die ontbreekt, onbegrijpelijk is waarom voor bedoelde periode gelet op 's hofs rechtsoverweging 9 sprake zou zijn van een onherstelbaar inkomensverlies. Middel IV bevat een daarop gerichte klacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7e1fe7d4d64e1acd8422f1c544ad1a1cdfaa1b8510b2dce4f04b8d61b105e590 | shasum -a 256