Alinea 51 Parket bij de Hoge Raad 17 december 2010

2.7 Onderdeel 2 klaagt dat hetgeen het hof in de rov. 4.7-4.9 heeft overwogen en beslist, rechtens onjuist, althans onbegrijpelijk en niet naar de eisen der wet met redenen omkleed is. Volgens het onderdeel heeft het hof in rov. 4.7 ten onrechte overwogen dat de vraag of de onherroepelijkheid van het strafvonnis en het feit dat voor ABN AMRO vaststond dat de werknemer zeker nog gedurende geruime tijd ongeoorloofd van zijn werk zou verzuimen, op zichzelf een ontslag op staande voet kunnen wettigen, hier onbeantwoord kan blijven. Het onderdeel betoogt dat allereerst heeft te gelden dat, voor zover het hof heeft miskend dat genoemde omstandigheden (waaronder de in casu uitgesproken veroordeling tot een gevangenisstraf van drie jaar waarvan één jaar voorwaardelijk voor dit (!) strafbare feit) op zichzelf een ontslag op staande voet kunnen wettigen, de beslissing onjuist, of zonder nadere motivering die ontbreekt, onvoldoende gemotiveerd is. Daarnaast heeft het hof volgens het onderdeel miskend dat de in rov. 4.7, eerste zin, gestelde vraag niet onbeantwoord kon blijven, nu bij bevestigende beantwoording daarvan de overige in de rov. 4.8 en 4.9 genoemde omstandigheden niet, in ieder geval niet zonder nadere motivering, die in 's hofs beslissing ontbreekt, het oordeel kunnen rechtvaardigen dat niet kan worden gezegd dat van de werkgever redelijkerwijs niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d1363ff4915c44bc2be791c9b0dadb4e9dd6225e7d532beb9e21936859166bca | shasum -a 256