Alinea 333 Parket bij de Hoge Raad 14 december 2010

Uit 's hofs bewijsoverwegingen, zoals opgenomen onder 3.2, blijkt dat de stellers van het middel hebben aangevoerd dat het hof de bewezenverklaring mede heeft doen steunen op het door de Onderzoeksraad opgestelde rapport(86) en op het deskundigenrapport van Delémont(87). Aan de verwijzing naar het rapport van de raad behoeft naar mijn mening niet zo zwaar te worden getild als de stellers van het middel doen. De gegevens die in het inleidende deel van de bewijsoverwegingen zijn opgenomen zijn immers ook te achterhalen uit voor de publicatie van het rapport reeds algemeen toegankelijke bronnen, zoals krantenberichten, nieuwsuitzendingen en het rapport van de Commissie Hendrikx.(88) Het gaat om feiten van algemene bekendheid die door het hof niet van een bronvermelding hoefden te worden voorzien. Anders is het mijns inziens gesteld met de rapportage van de deskundige professor Delémont. Een blik over de papieren muur leert dat de deskundige Delémont op verschillende plaatsen in (de vertaling van) zijn rapport van 30 maart 2009 gebruik heeft gemaakt van gegevens afkomstig uit het rapport van de Onderzoeksraad.(89) In de onderhavige zaak kan niet worden uitgesloten dat resultaten van het deskundigenrapport (mede) op deze gegevens zijn gebaseerd(90) en dat het hof zijn bewezenverklaring (mede) op deze resultaten heeft doen steunen.(91) Het hof heeft verwezen naar de inhoud van het rapport van professor Delémont ter onderbouwing van zijn conclusie dat de brand in cel K11 moet zijn ontstaan en wel door menselijk toedoen. Gelet op de bedoeling van de regeling van art. 69 van de Rijkswet, zoals die blijkt uit de hierboven besproken wetsgeschiedenis en in het bijzonder het aannemen van het amendement van Van der Staaij en Van der Ham, bedoeld om het onderzoek naar de oorzaken (raad) en het strafrechtelijk onderzoek naar de schuld van elkaar te scheiden, brengt art. 69, eerste lid, onder f, van de Rijkswet met zich dat het deskundigenrapport in het onderhavige geval niet tot bewijs in de strafrechtelijke procedure kan dienen.(92) Het vorenstaande brengt mee dat de bewezenverklaring op een niet-wettig bewijsmiddel berust en daarom niet naar de eis der wet is gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc025eff6dd5e1d53c58ed13b676e12f4f5baff0433590ba36182c93601f1433 | shasum -a 256