Alinea 337 Parket bij de Hoge Raad 14 december 2010

7.2.2 Ik stel voorop dat naar mijn opvatting het objectieve bestaan van een naar ervaringsregels aanmerkelijke kans voor het aannemen van voorwaardelijk opzet maar een beperkte rol speelt. Mijns inziens gaat het bij het voorwaardelijk opzet om de voorstelling die verdachte zich heeft gemaakt van het risico. Als verdachte heeft aangenomen dat die kans aanmerkelijk was, maar de rechter later oordeelt dat op het moment van handelen het gevaar (nog) niet de drempel van de aanmerkelijkheid overschreed, kan voorwaardelijk opzet in beeld komen als verdachte de door hem als aanmerkelijk gepercipieerde kans bewust heeft aanvaard. Het werkelijke kaliber van het risico zal volgens mij in aanmerking moeten worden genomen, althans bij het voltooide materieel omschreven delict, bij de vraag of er causaal verband is tussen het handelen van verdachte en het ingetreden gevolg. De eisen die aan dat causaal verband zijn te stellen bij het opzettelijk delict liggen niet beduidend anders dan bij het culpose delict. Als het handelen van verdachte het redelijkerwijs voorzienbaar gevaar voor het intreden van het gevolg in het leven heeft geroepen of heeft vergroot, en dat gevolg heeft zich ook verwerkelijkt, dan is dat gevolg redelijkerwijs aan het handelen van verdachte toe te rekenen onverschillig of verdachte culpoos dan wel doleus heeft gehandeld. Bij een strafbare poging moet mijns inziens ook weer worden onderscheiden tussen enerzijds het opzet van de verdachte en anderzijds de vraag of de gedraging van verdachte voor de redelijke toeschouwer al zó wijst in de richting van het voltooid misdrijf dat die gedraging naar uiterlijke verschijningsvorm al op voltooiing ervan was gericht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc025eff6dd5e1d53c58ed13b676e12f4f5baff0433590ba36182c93601f1433 | shasum -a 256